نكرد و به تدريج در برابر روسيه كه روز بروز نيرومندتر مىشد ، روز بروز ، ناتوان‌تر شد . كار نادرست ديگرى كه دولت عثمانى در اين روزگار مرتكب شد ، اينكه اشراف و اعيان مناطق والاشى و ملدادوى را از سرزمينهاى پدرى اخراج كرد و حكومت آن مناطق را به بعضى از توانگران روس و بازرگانان استانبول واگذار نمود . علت اتحاذ اين سياست نسنجيده اين بود كه اولا تركان از استقلال‌طلبى و عصيان سران و بزرگان طوايف و اقوام مناطق ملداوى و والاشى وحشت داشتند و ثانيا تصور كردند كه در مقابل واگذارى حكومت مىتوانند مبالغ معتنابهى از اين حكام نو دولت به عنوان خراج دريافت دارند . اما هنگامى كه اين سياست غلط به اجرا درآمد چه خونها كه بر زمين ريخت و چه دودمانها كه بر باد رفت . حكام جديد به جان مردم افتادند . كينه‌ها و حسادتها و عقده‌ها آشكار گشت و خارجيان نو دولت دست بر جان مال و عرض و ناموس بزرگان و روساى طوايف و خاندانها دراز كردند و بسيارى افراد خاندانهاى كهن را كه تسليم هوى و هوس حكام نو كيسه نمىشدند كشتند و القاب و عناوين خانوادگى را به ثمن بخس به هر كس و ناكس فروختند . خانواده‌هاى اصيل و نجيب و شريف از ميان رفتند و اجامر و اوباش بر كارها تسلط يافتند . بالاخره مردم اين مناطق از اين همه زشتكارى و غارت و چپاول و كشتار و بىآبرويى و زورگويى به تنگ آمدند و چون از جانب دربار عثمانى مأيوس بودند به سوى تزار روس روى آوردند و روسها هم از خدا خواسته ، چشم طمع به مناطق زرخيز ملداوى و والاشى دوختند . سلطان محمود خان روز جمعه 27 صفر 1168 / 12 دسامبر 1754 در شصت سالگى درگذشت . شخصا مردى رئوف و منصف بود . در طى بيست و پنج سلطنت در ميان مردم كشور خود از مسلمان و غير مسلمان فرق نگذاشت و با همه با انصاف و رأفت و مساوات رفتار نمود . از آثار خير او تأسيس چهار باب كتابخانه است و